Statiegeldcheque overhandiging bw

Ons bestuur was bijzonder verheugd toen Albert Heijn onlangs meldde dat de opbrengst van de statiegeldactie maar liefst € 2.915,70 bedroeg. Naar schatting zijn er zo’n 14.500 lege flessen voor de herbouw van de Eschmolen ingeleverd. Wij bedanken niet alleen Albert Heijn Bekman maar uiteraard vooral haar klanten die hiermee duidelijk maken dat ze vierkant achter de herbouw van de molen staan.
Op de foto overhandigt AH bedrijfsleider Harrold Witten (r) de cheque aan bestuurslid Derk Rouwhorst.

Oude zwart-wit foto ca.1955bw

Eschmolen, ca. 1955

Al in de dertiger jaren van de vorige eeuw beklaagden de ANWB, de vereniging de Hollandsche Molen, de stichting Het Overijsselsch Landschap en de burgemeester zich bij de rentmeester van Twickel over de achteruitgang van de Eschmolen en drongen zij aan op restauratie; echter zonder succes.
In de jaren vijftig nam ook de Deldense VVV contact op met Twickel als eigenaar. In de kranten verschenen berichten als “De Eschmolen is ernstig in verval geraakt. Vroeger was hij een sieraad in het Twentse landschap.” Op de foto is goed te zien dat de wieken verdwenen zijn en dat het riet op meerdere plaatsen ontbreekt.

In 1953 werd de Stichting Twickel opgericht. Deze omvatte veel landerijen, boerderijen, huizen en ook de Eschmolen.
Twickel liet in 1954 een tekening van de molen maken alsmede een begroting voor het herstel ter waarde van 25.000 gulden. De bedoeling was de molen om te bouwen voor bewoning en nieuwe wieken aan te brengen. Meerdere mensen hadden belangstelling om in de molen te gaan wonen als zomerverblijf of buitenhuis. Getracht werd subsidie te verkrijgen van de gemeente en de provincie. De provincie stelde veel belang in deze molen. Diverse keren werd opgemerkt dat de herstelkosten aanzienlijk lager zouden zijn als Twickel het benodigde hout beschikbaar zou stellen. Ook zou Twickel bereid zijn in de restauratie bij te dragen. Erkend werd dat de Eschmolen hier een grote belangstelling ondervindt. Bij de advisering en stimulering werd een zeer belangrijke rol gespeeld door de vereniging De Hollandsche Molen in Amsterdam en de stichting De Overijsselsche Molen in Enschede.
Het Hengelosch Dagblad kwam in juli 1957 met het bericht “De molen op de Es in Delden behoeft dringend restauratie. Na vele jaren wachten zal nu wel binnenkort uitvoering gegeven worden aan de plannen, zodat dit sieraad voor het landschap bewaard zal blijven.” Door de bestedingsbeperking in die tijd werden de meeste molenrestauraties afgezegd.
In 1958 werden de plannen steeds concreter; de correspondentie hierover is nog aanwezig in het uitgebreide huisarchief van Twickel.

Op eerste Paasdag 29 maart 1959 werd het paasvuur ontstoken op een terrein ten noorden van de molen, in de gemeente Ambt Delden. De boeren van de es hadden het baken in de voorgaande dagen opgebouwd, georganiseerd door hun vereniging Midden Twenthe. Vanaf de Markt vertrok eerst een flinke optocht van belangstellenden met voorop Amicitia. De oudste inwoner van Ambt Delden stak het paasvuur aan.
In april 1959 kwam de gemeente Stad Delden plotseling met een nieuw structuurplaan voor dit gebied en daarvoor moest de molen verdwijnen. Maar na aandringen van de vereniging De Hollandsche Molen besloot de gemeente in mei toch mee te werken aan het behoud van de molen “gelet op de historische en karakteristieke waarde van de molen”. In de maanden hierna werd gesproken met Twickel, gemeente, provincie en molenorganisaties over wie zouden bijdragen aan de restauratie en hoe de molen in te passen in het structuurplan. Dat het in dat jaar totaal anders zou verlopen kunt u lezen in de artikelen die nog volgen.

De afgelopen jaren heeft de Stichting Eschmolen Delden zich ingespannen om een nieuwe molen te bouwen zodat de plannen uit het verleden alsnog gerealiseerd kunnen worden: een prachtige Eschmolen met veel inspirerende activiteiten voor toeristen, voor de inwoners van Delden, voor ouderen, jongeren, schoolklassen en mensen met een beperking.
U kunt zich opgeven van Vriend van de molen en geeft daarmee blijk van steun en waardering voor dit plan:  https://eschmolendelden.nl/word-vriend/
Wie ook herinneringen heeft aan de oude molen kan zich melden bij bestuurslid Derk Rouwhorst – tel. 074-376 3600.

 

 

 

Schilderij_bw

Van de jongens die na de oorlog in Delden geboren zijn, gingen er velen in hun jeugd naar de Eschmolen en klommen erin. Het was het hoogste gebouw van de stad waar iedereen in kon klimmen en het was ook niet moeilijk. De meesten van die jongens gingen naar de grote Jongensschool aan de Langestraat en woonden daar in de buurt. In de vijftiger jaren klauterden dagelijks jongens in de molen zonder wieken. Aan de achterzijde stonden twee grote ronde molenstenen tegen de muur en daar klommen ze tegenop om de onderste latten van de romp te pakken. De romp was bedekt met riet dat werd vastgehouden door horizontale latten. Maar veel riet was al van het dak getrokken waardoor de latten als ladder gebruikt konden worden. De kwajongens kropen door een dakraampje naar binnen. Gespannen keken ze eerst goed rond of er geen politieagent aankwam.

De molen stond op een kruispunt van wegen in alle richtingen en was van verre te zien. Hans Spijkerman kan het zich nog goed herinneren. Hij vertelt dat hij na binnenkomst moest wennen aan het weinige licht want er waren slechts enkele dakramen. In de duistere omgeving was het nodig goed uit te kijken om geen misstap te maken en zich overal zeer goed vast te houden. Via verschillende houten tandraderen en balken klommen ze naar een steeds hogere verdieping. De ladders tussen de verdiepingen waren vroeger al door de huurder verwijderd. Maar stoere jongens houden van een uitdaging en willen voor elkaar niet onderdoen. Het was een ware ontdekkingsreis volgens Hans. Het bereiken van de kap van de molen was de grote beloning want van daaruit had je een fantastisch uitzicht op de hele Deldeneresch in alle richtingen en zelfs op de stad.
Bij het rondlopen in de molen vielen zijn ogen in het voorjaar op de vele nesten van spreeuwen en mussen. Toen begon zijn kennismaking met de dieren van de es. Later zou hij jachtopziener van Twickel worden, zijn lievelingsberoep. Het uitgetrokken riet op de romp van de molen gaf veel openingen waarin de vogels nesten konden bouwen. Ook binnenin de molen hadden ze veel beschutte plekken. De jongens moesten in het halfdonker goed opletten om niet op een nest te trappen of uit te glijden over de rommel en de vogelpoep.
Bij het verlaten van de molen werd opnieuw goed gekeken of er geen agent te zien was. De enige gebruiker van de molen was meel- en kunstmesthandelaar Hobbelink aan de Langestraat. Als hij beneden bezig was met de opslag van kunstmest moesten de jongens zich muisstil houden tot hij was vertrokken. Ook de aanwezigheid van kolenboer Freriksen die in de Nieuwstraat woonde, de huurder van het naastgelegen bouwland, was een belemmering bij het verlaten van de molen.
Hans kan de Eschmolen niet vergeten en daarom liet hij aan de hand van oude foto’s een mooi schilderij maken dat nu het pronkstuk in zijn woonkamer is. Een foto van dit schilderij staat boven dit verhaal.

De Stichting Eschmolen Delden doet haar uiterste best de prachtige molen te laten terugkeren op de es zodat de Molenstraat weer leidt naar de sterkste groene motor van de stad. Een molen met vele nieuwe inspirerende activiteiten voor de inwoners van Delden, voor toeristen, schoolklassen en mensen met een beperking.
Wie ook herinneringen aan deze molen heeft, kan zich melden bij Derk Rouwhorst, bestuurslid, tel. 074-3763600.

200727_wesepeMolenbouwer Vaags uit Aalten heeft onlangs de romp (een achtkant) gebouwd voor de nieuwe molen in Wesepe.
Deze zal eerdaags op de onderbouw worden geplaatst.

De vorm van deze achtkant is identiek aan die van de Eschmolen. Ook krijgt deze molen – evenals de Eschmolen – roeden met een lengte van maar liefst 26 meter.
Roeden zijn de balken die door de askop steken en waaraan twee wieken zijn bevestigd.

 

 

 

Eind februari jl. heeft de Stichting Eschmolen Delden een toezegging ontvangen voor een subsidie van maar liefst € 100.000,00. Deze is afkomstig van het Europese Leader programma en betekent wederom een belangrijke stap in de realisatie van de herbouw van de in 1959 afgebrande Eschmolen.
Het bestuur is nog in gesprek met meerdere partijen en heeft nog een aantal aanvragen uitstaan bij subsidiegevers en fondsen. Belangrijk is ook dat de Deldense ondernemers het herbouwplan massaal ondersteunen. Samen met hen worden in de komende tijd nog een aantal publieksacties georganiseerd.
200305A_Eschmolen 1920.Eerdere berichten over twijfels die zouden bestaan omtrent de herbouw van de Eschmolen berusten op een miscommunicatie. Zowel de Stichting Eschmolen als de Stichting Twickel kijken vooruit om de herbouw van de Eschmolen op afzienbare termijn te realiseren.
Het draagvlak voor de herbouw wordt ook onderstreept door de Vrienden van de Eschmolen. Inmiddels zijn drie personen – waaronder een bestuurslid – gestart met de opleiding voor vrijwillig molenaar. Sponsoren, subsidiegevers, de Deldense ondernemers en vrienden hebben meer dan de helft van de benodigde financiële middelen bijeengebracht.
Het bestuur heeft haar voelhorens uitgestoken bij andere herbouwde molens. Vergelijkingen hebben geleerd dat we goed op schema liggen en dat herbouw van een verloren gegane molen een intensief en tijdrovend traject is. Als bestuur blijven we alle zeilen bijzetten. Extra vrijwilligers zijn welkom. Samen kunnen we de herbouw bespoedigen.

In de komende maanden staan gesprekken met de gemeente, de provincie, Stichting Twickel, subsidiegevers, fondsen en molenbouwers centraal. Enerzijds om een sluitende investeringsbegroting te krijgen en anderzijds om een haalbare realisatieplanning op te stellen.

191120 Molenaar in opleiding2

Ben Uitdewilligen in een wiek van molen “De Hoop”

De belangstelling voor en het geloof in de herbouw van de Eschmolen blijft groeiende.
Zozeer zelfs dat zich inmiddels drie Deldenaren hebben aangemeld om de opleiding vrijwillig molenaar te gaan volgen. Bestuurslid Ben Uitdewilligen (foto) is reeds gestart; hij doet praktijkervaring op bij de Almelose molen “De Hoop”. Mede door zijn enthousiasme gaan nu ook Ron van der Cammen en Bart van de Ven met de opleiding beginnen.

Het Gilde van Vrijwillige Molenaars werd opgericht in 1972. Na een tweejarige opleiding worden kandidaat-molenaars door de examencommissie van de Vereniging De Hollandsche Molen op hun praktische ervaring en theoretische kennis getest. Vrijwillige molenaars zijn niet alleen van groot belang omdat ze molens draaiende houden. Ze voeren ook klein onderhoud uit, ontvangen bezoekers en vertellen het een en ander over de techniek en de historie van molen.
Ben Uitdewilligen is elke zaterdag tussen 10.30 en 15.00 uur op de Almelose molen aan de Nieuwstraat aanwezig en zal u graag ontvangen voor een rondleiding met tekst en uitleg.

191015_Eschmolen met watertorenIn de nacht van 1 februari 1934 woedde er een zware noordooster storm als gevolg waarvan de Eschmolen van haar wieken werd beroofd.
Maandenlang hebben de 13 meter lange roeden (*), wachtend op een koper, naast de molen gelegen.
Aangezien het aantal windmolens door de komst van elektriciteit sterk afnam, zijn de wieken nooit verkocht.

191015_Eschmolenroede met pijlenUiteindelijk werd een 7 meter lang deel van één van de roeden gebruikt bij de bouw van een schuur bij de Twickelboerderij Loobosch.
De pijlen op de foto wijzen richting deze balk waarin duidelijk de gaten te zien zijn waarin het wiekenhekwerk heeft gezeten.

(*) – Een roede is de lange balk die door de askop van de molen is gestoken en waaraan zich 2 wieken bevinden. Een windmolen heeft 2 roeden en 4 wieken.

 

 

19-09-28-Cheque-2019-09-28-HRW-cup-A3De tiende editie van de Han en Rini Weegink Cup – een prestigieus benefiet golftoernooi op De Lage Mors bij het Aparthotel – is erg succesvol verlopen.
Het leverde maar liefst € 2.900,00 op, bijeengebracht door sponsoren en deelnemers. Dit bedrag komt ten goede aan de nieuwbouw van de Eschmolen.
Na de prijsuitreiking bedankte voorzitter Hilco Huisstede de organisatoren voor deze fantastische bijdrage.
Golftoernooi1_Alle winnaars Hofweekblad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zomer van 1959 was één van de warmste en droogste van de vorige eeuw.Molenromp 1959, vlak voor de brand
De oude, in 1734 gebouwde Eschmolen stond toen nog aan het eind van de Molenstraat. Door de komst van de elektriciteit stond hij al 45 jaar stil en was hij erg verwaarloosd. De wieken waren er als gevolg van een hevige storm in 1934 al afgewaaid. Regelmatig klommen tienerjongens uit de stad erin. Het meeste riet was van de romp verdwenen waardoor het gemakkelijk was langs de latten naar boven te klimmen. Vanuit de kap hadden ze een prachtig uitzicht op de Deldeneresch en de horizon. Ook de in 1958 gebouwde televisietoren in Markelo was goed te zien.

Op 28 juli van dat jaar ging het mis: in de kap zaten drie jongens te roken en één van hen liet een brandende peuk op het kurkdroge riet vallen. Dit vatte vlam en aan de zuidzijde was direct rook zichtbaar. De jongens klommen zo snel ze konden naar beneden en renden terug naar de stad. Ben Meijer, brandwacht op de watertoren, zag het gebeuren en belde onmiddellijk de brandweer. Ook belde hij rentmeester Brunt aangezien Twickel eigenaar van de molen was.
Eschmolen-brand-1959-bwDe dichtstbijzijnde brandkraan was halverwege de Molenstraat en dus moesten de brandweermannen 200 meter slang uitrollen en aan elkaar koppelen. Door de vele lekken in de oude slangen stond er echter weinig druk op de brandspuit. De waterstraal kwam nauwelijks hoger dan drie meter. Ondertussen stond de hele molen in lichterlaaie en dat trok een groot aantal kijkers. Een regen van gloeiende vonken daalde neer over de Almelosestraat waardoor het verkeer moest worden stilgelegd. De acht dikke, ruim 200 jaar oude verticale balken bleven lang branden. Toen er één bezweek kwam de molenromp met veel geraas naar beneden, daarbij draaiend om een denkbeeldige verticale as. De restanten bleven nog urenlang branden binnen de molenmuren. Het indrukwekkende schouwspel werd ook gadegeslagen door de burgemeester en de rentmeester.
Het Deldens weekblad omschreef het duidelijk: “Een onverwachte slag heeft Delden getroffen. De Eschmolen is in vlammen opgegaan, er is niets meer. Delden is molenloos”.

Tien jaar geleden verzorgde Derk Rouwhorst een aantal informatieavonden in ‘t Hoogspel over de geschiedenis en de werking van de Eschmolen. Vervolgens ontstond het plan voor de herbouw. De “Stichting Eschmolen Delden” werd opgericht met in haar bestuur een aantal enthousiaste specialisten. Al snel werd duidelijk dat velen het plan een warm hart toedroegen. Inmiddels heeft de stichting 500 vrienden die jaarlijks een bedrag doneren. Door de uitstekende samenwerking met de Stichting Twickel, de Nederlandse Heidemij, de gemeente Hof van Twente, de provincie Overijssel en de Deldense ondernemers zijn de vooruitzichten zeer positief. Dankzij een onlangs door de ondernemers georganiseerde Haringparty is een bedrag van maar liefst € 60.000,00 bijeengebracht. De (terug)komst van de Eschmolen op een schitterende plek op de Deldeneresch wordt een impuls voor het toerisme en een middelpunt van verschillende activiteiten.
Meer informatie vindt u op deze website www.eschmolendelden.nl en op de Facebookpagina Eschmolen Delden. U kunt ook bellen met 074-3763600.

Drukwerk

 

 

Het bestuur van de Stichting Eschmolen Delden dankt de organisatoren, de sponsors, de Deldense horecabedrijven verenigd in “Gastvrij Delden” en anderen die een bijdrage hebben geleverd aan de uitermate geslaagde Haringparty op 12 juni jl. in de tuinen van Landgoed Hotel & Restaurant Carelshaven.

Het gescoorde bedrag – € 60.000,00 – overtreft onze stoutste verwachtingen en brengt de herbouw van de Eschmolen een grote stap dichterbij.

Was u niet in de gelegenheid om aan de Haringparty deel te nemen en wilt u toch een financiële bijdrage leveren, dan kunt u deze overmaken op rekeningnummer
NL22 RABO 0132 6947 86.

Hilco Huisstede, Jan Brummer, Marcel Kamp, Derk Rouwhorst, Helmig Kleerebezem, Jan Reuvers, Ben Uitdewilligen en Jan Bouke Zijlstra.